Ciekawostka

Czy wiesz, że urządzeniem, które znane od wieków przechodziło drogę ciągłego udoskonalania jest strzykawka? Dla powszechnie stosowanej strzykawki nie sposób dziś jednoznacznie ustalić, kiedy lub przez kogo została wynaleziona i wprowadzona m.in. do medycyny. Wiadomo, że starożytni Egipcjanie i Babilończycy stosowali urządzenie przypominające strzykawkę do wprowadzania różnorodnych substancji chemicznych do wnętrza ciała; głównie doodbytniczo. Do budowy takiego urządzenia służyły najczęściej kawałki wydrążonego drewna, na końcu których umieszczano zwierzęcy pęcherz wypełniany odpowiednią substancją. Według historyków medycyny, takie iniekcje Egipcjanie i Babilończycy stosowali najczęściej w celu zwalczania bólu oraz czyszczenia jelit. Podobnego urządzenia używali również egipscy kapłani do opróżnienia czaszki osób zmarłych, w celu przygotowania jej do procesu mumifikacji.

Ciekawostka

Czy wiesz, że w książce „Chirurgia Infusoria” Johanna Daniela Majora z 1667 roku znalazła się najprawdopodobniej pierwsza ilustracja zabiegu wstrzyknięcia dożylnego leku? Major zawarł w niej także odważną na ówczesne czasy sugestię, aby przetaczać krew droga żylną.

Czy wiesz, że w książce „Chirurgia Infusoria” Johanna Daniela Majora z 1667 roku znalazła się najprawdopodobniej pierwsza ilustracja zabiegu wstrzyknięcia dożylnego leku? Major zawarł w niej także odważną na ówczesne czasy sugestię, aby przetaczać krew droga żylną.

Czy wiesz, że włoski lekarz Carl Fracassati z Pizzy, również podjął próbę podaży leków drogą dożylną? Własne próby podawania leków ludziom drogą dożylną podjął także w 1664 roku Johann Daniel Major, profesor medycyny i botaniki z Kilonii. Opisy tych eksperymentów ukazały się w książkach pt. „Prodromus inventae a se chirurgiae infusoriae” z 1664 oraz „Chirurgia Infusoria” z 1667 roku.

Czy wiesz, że w 1661 roku, Johann Sigismund Elsholtz, lekarz króla Prus Fryderyka Wilhelma Wielkiego, rozpoczął własne eksperymenty dotyczące iniekcji dożylnych u zwierząt i ludzi? Dokonane obserwacje zapisał w książce „Clysmatica Nova”, wydanej w 1667 roku.

Czy wiesz, że Christopher Wren, architekt, profesor astronomii w Oxfordzie, stwierdził, iż krążenie krwi może zostać wykorzystane do rozprowadzenia płynnych lekarstw do różnych części ciała. W 1656 roku Wren i jego współpracownicy; chemik Robert Boyle i biskup John Wilkins, wykonali eksperymentalne iniekcje dożylne wina i piwa u psów. Do iniekcji służyło skonstruowane przez nich urządzenie ze zwierzęcego pęcherza moczowego zakończonego stosiną pióra gęsiego. Wnioski z tych eksperymentów zainspirowały Boyle’a do podjęcia doświadczeń ze stosowaniem dożylnej iniekcji u ludzi. Zakończyły się one jednak wówczas niepowodzeniem.